Mickiewicza 13



Adresy historyczne:

Friedrichstr. 13 (Stadt 352)

Rok budowy:

1904

Architekt:

Franz Sotzik / Eugen Walter

Inwestor:

Wilhelm Struzyna




Opis:

Kamienica narożna, czterokondygnacyjna z poddaszem. Elewacje z czerwonej cegły z pasami z glazurowanej zielonej cegły i tynkowanymi niszami w stylu arkadowym ( Rundbogenstil) z elementami secesji (Jugendstil). Bogata stolarka drzwiowa i okienna (z barwionymi szybami).

Pobierz kartę obiektu



Dodatkowe informacje:

Rzuty i obliczenia statyczne podpisał w maju 1904 r. Franz Sotzik, a projekt elewacji – Eugen Walter (brak daty, zatwierdzony przez policję budowlaną w lipcu 1904 r), chociaż rysunek elewacji rożni się w sposób istotny od realizacji. Na parterze znajdowała się restauracja i wyszynk „Kaiser-Wilhelm” należąca do Struzyny (3 pomieszczenia i pokój bilardowy). W 1924 w dość istotny sposób zmieniono układ lokali na parterze, przeznaczając go całkowicie na potrzeby gastronomiczne (wg projektu Augusta Hammerlinga)

 

Właściciele:

1905 - Wilhelm Struzyna, stolarz, właściciel zakładu stolarskiego przy Orląt Lwowskich 3 i restauracji „Kaiser-Wilhelm”. Właściciel nieruchomości przy przy ul. Orląt Lwowskich 3 i ul. Mickiewicza 12 (1903), Mickiewicza 13 (1904), Mickiewicza 11 (1905) i Mickiewicza 9 (1907). Jego syn Johann, także mistrz stolarz, zbudował kamienice przy ul. Orląt Lwowskich 7 i 9 (1905) oraz Oświęcimskiej 8 i 10 (1907). Wilhelm Struzyna zmarł prawdopodobnie kilka lat później, gdyż nie występuje w bytomskiej książce adresowej z 1910 r. Cześć z tych kamienic została sprzedana bądź przeszła na własność zamężnych córek, natomiast Mickiewicza 9 przypadła Paulowi Struzynie (rymarzowi), a Johann Struzyna dalej prowadził i rozwijał stolarski interes ojca.

1909-1912 – Viktor Ronge, kupiec

1923 – Josef Stambula, gorzelnik i właściciel restauracji

1937 – Spadkobiercy po Josefie Stambula



Bibliografia, linki:

AUM Bytom, teczka 885

Kaganiec 2012, s. 152 i 153